غير باشد يا در يد غيرى باشد كه احتمال برود در اين كه مال أو باشد وبيان مىشود مسائل آب مشتبه در ضمن چند مسأله ( مسألة 1 ) هر گاه مشتبه شود آب نجس يا غصبى در عدد محصور مثل آنكه ده ظرف آب دارد ويكى از انها نجس يا غصبى مىباشد واجب است از جميع اجتناب كند واگر مشتبه شد در غير محصور مثل آنكه مشتبه شد يكى در هزار مثلا واجب نيست اجتناب از هيچ كدام از انها ( مسألة 2 ) هر گاه مشتبه شد مضاف در عدد محصور جايز است آنكه مكرر كند غسل يا وضو را در عددي كه علم پيدا كند به استعمال مطلق در ضمن أو مثلا هر گاه دو آب دارد كه يكى مضاف است وديگري مطلق وبه هم مشتبه شده است به هر دو وضو بگيرد واگر سه آب دارد ومضاف در آن يكى است كفايت مىكند وضو گرفتن به دو آب از آنها واگر مضاف دو تا است بهر سه وضو بگيرد واگر چهار آب دارد ومضاف دو تا است به سه آب وضو بگيرد حاصل آنست كه بر عدد مضاف يكى زيادتر استعمال كند واگر مشتبه شد مضاف در غير محصور جايز است استعمال هر يك از انها مثل آنكه يك مضاف مشتبه شود در هزار ومعيار در غير محصور آنست كه علم اجمالي علم حساب نشود ومضاف مشتبه به حكم عدم قرار داده پس جارى نشود بر أو حكم شبهه بدويه نيز ولكن احتياط أولى است ( مسألة 3 ) هر گاه نبوده باشد نزد شخص مگر يك آب مشكوك به مطلق ومضاف ويقين هم ندارد كه در سابق مطلق بوده تيمم كند براي نماز وأولى جمع است ما بين تيمم ووضو گرفتن بان آب ( مسألة 4 ) هر گاه شخص علم اجمالي دارد بر اين كه أبى كه در نزد أو است يا نجس است يا مضاف جايز است آشاميدن آن وجايز نيست وضو گرفتن بان وهم چنين هر گاه بداند كه آبى كه دارد يا مضاف است يا مغصوب واما اگر بداند كه آن آب يا نجس يا مغصوب پس جايز نيست آشاميدن آن چنانچه جايز نيست وضو گرفتن بان وقول بجواز وضو گرفتن بان بسيار ضعيف است ( مسألة 5 ) هر گاه بريزد يكى از دو مشتبه به نجس يا مشتبه بغصبيت جايز نيست وضو گرفتن بان ديگر واگر چه علم اجمالي زائل شده باشد واگر دو آب مشتبه به مضاف باشد ويكى از آن بريزد كفايت نمىكند وضو گرفتن به ديگرى بلكه أحوط جمع است ما بين تيمم ووضو گرفتن بان ( مسألة 6 ) در شبهه محصوره حكم نمىشود به نجاست لكن أحوط اجتناب است ( مسألة 7 ) هر گاه منحصر شد آب در دو آب مشتبه به نجس بايد تيمم كند وآيا واجب است كه أول آن دو آب را بريزد وبعد تيمم كند يا واجب نيست أقوى ثاني وأحوط أول